In de (lichte) mist is Antwerpen groter, en zonder Linkeroever de Schelde mooier.
Jef Van Staeyen
In de (lichte) mist is Antwerpen groter, en zonder Linkeroever de Schelde mooier.
Om een aantal heel goede redenen werd vele jaren geleden internationaal afgesproken de wolf als soort te beschermen. Als essentiële soort in onze min-of-meer natuurlijke omgeving.
Enkele recente beslissingen en standpunten wijzen echter op een verschuiving van de wolf als soort naar de wolf als individu.
Enige tijd geleden zijn de Oosterweelwerken aan de Groenendaallaan gestart. Dat zoiets hinder en moeilijkheden met zich meebrengt is onvermijdelijk — voor álle weggebruikers. Dat daarmee een van de voetpaden voor enige tijd wordt afgeschaft, is dat ook. Zelfs als dit het meest directe voetpad is tussen Merksem enerzijds en het station en de wijk Luchtbal anderzijds. Tweemaal de brede Groenendaallaan oversteken is bij wijze van spreken de redelijke hinder die moet worden aanvaard.
Dat het overblijvende, zuidelijke voetpad in hoge mate met rode verf overschilderd werd, en op drie plaatsen volledig onderbroken is, is echter onaanvaardbaar — en manifest in strijd met de Vlaamse richtlijnen inzake kwaliteit van voetpaden. Op drie plekken wordt de voetganger verplicht op het fietspad te gaan, wat gezien de snelheid, de omvang en het gewicht van sommige fietsen niet te verantwoorden valt. Deze zeer kwalijke situatie wordt nog versterkt door een op snelheid gerichte aanleg (witte stippellijnen op een rode baan), en door de beperkte zichtbaarheid op sommige plaatsen, wat in geval van duisternis en/of slechte weersomstandigheden (regen, sneeuw, mist) nog verergerd wordt.
© 2024 moskenes.be
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑